Blinde wilg, slapende vrouw

‘Het korte verhaal is voor Haruki Murakami geen core business. Maar na het lezen van Murakami’s nieuwste verhalencollectie Blinde wilg, slapende vrouw ben ik geneigd die verhalen hoger in te schatten dan de schrijver zelf doet. [...] is Blinde wilg, slapende vrouw overwegend van hoog niveau. Eentje daarvan is ‘Tony Takatani’, een hartverscheurend verhaal over eenzaamheid.
Murakami is vaak geroemd om de terloopse wijze waarop hij het ongewone laat gebeuren. Maar dat is vooral een middel. Het doel is het aanraken van een fundamenteel gevoel van verlies dat sterk in het naoorlogse Japan aanwezig is, maar ook – en daaruit is zijn internationale succes te verklaren – in de gehele westerse wereld. Dat gevoel heeft iets te maken met de protestgeneratie van de jaren zestig, waar Murakami zelf middenin zat. De idealen van die tijd zijn opgepeuzeld door de overgang naar een opgefokte consumptiemaatschappij. Daarbij komt de culturele spagaat waarin Japan zich, zeker sinds de Tweede Wereldoorlog, bevindt. Er werd over een onderlaag van traditie een veramerikaniseerde (pop)cultuur geschilderd; een verlies van identiteit. Maar het gevoel van verlies in Murakami’s werk kan zeker ook niet los worden gezien van mono no aware, ‘de pathos der dingen’, een melancholic waarvan de Japanse kunsten doordesemd zijn. Murakami’s kracht is dat hij dit allemaal oproept zonder het expliciet te maken. Hij is een schrijver die je in eerste instantie moet voelen. Wie zich niet kan openstellen, afgeschrikt door ‘dingen die niet kunnen’, zal nooit begrijpen waar iedereen nou zo enthousiast over is. Juist voor deze sceptische lezers zijn de relatief gewone verhalen in Blinde wilg, slapende vrouw een ideaal beginpunt.’ – Auke Hulst, NRC Next

‘Wat wel eens vergeten wordt, is dat Murakami als verhalenschrijver eigenlijk op zijn best is. [...] Ongelooflijk gevarieerd. Humoristisch, melancholiek, een beetje vreemd, dat zijn het soort boeken waar ik van houd en dat zijn het soort boeken dat Murakami schrijft. [...] Al zouden ze zes boeken per jaar van Murakami uitbrengen, ik zou ze allemaal onmiddellijk lezen.’ – Pieter Steinz op NRC.tv

‘Of je zijn visie nu deelt, afwijst of eraan voorbijgaat, feit is dat Murakami vanuit die andere wereld of werelden, die onderaardse zee-om-uit-te-drinken, nieuwe beelden en mythen voor de literatuur naar onze realistische werkelijkheid transporteert, en het werkt: weinig schrijvers kunnen zo indringend over liefdesverdriet, eenzaamheid, levenspijn schrijven als Murakami.’ – Vrij Nederland

‘En dan, als laatste, de boeken van een schrijver die in alle categorieën past. De schrijver die de wereld aan het veroveren is: Haruki Murakami. Van de Japanner kwam net de verhalenbundel Blinde wilg, slapende vrouw uit. Goed om mee te beginnen als u Murakami nog niet kent. Anders is er Norwegian Wood, zijn internationale doorbraak. Goede vakantie!’ – vakantietip van Maarten Moll in Het Parool

‘„Ik had in de haven een krant gekocht en daarom las ik een artikel over een bejaarde vrouw die was opgegeten door de katten.” Zo begint een van de verhalen in deze nieuwe ‘Murakami’, waarin het heel gewone, zoals gebruikelijk bij deze Japanse cultauteur, heel goed samen gaat met het surrealistische.’ – Trouw

‘24 verhalen met de opeenstapeling van bizarre voorvallen en haarscherp beschreven net niet-gebeurtenissen. Spaghetti, katten, vage seks, eenzaamheid in de grote stad en mysterieuze spiegels: het komt allemaal voorbij. Zo kan alleen Murakami een verhaal louter over kosten schrijven en er mee wegkomen. Misselijkheid 1979 is typerend voor zijn stijl:  een mix van ongemakkelijke passages, onbegrijpelijke zaken en grappige interludes.’ – De Pers

‘Met behulp van eenvoudige surrealistische elementen laat de geliefde schrijver in kraakheldere taal zien waarmee de mens het meest worstelt: zichzelf.’ – Boek

‘Het zijn meesterlijke, nu eens melancholische dan weer humoristische verhalen die gekruid worden met een surrealistische inslag.’ – De Tijd

‘Murakami wordt terecht door collega-schrijvers de hemel in geprezen. Deze dikke verhalenbundel is een droom van een introductie. Stuk voor stuk parels. De toon, de stijl, het tempo… Langzaam van genieten!’ – Esta

‘Eigenlijk doet elke recensie tekort aan de hoeveelheid van deze sprankelende verhalen. Gewoon zelf lezen, is het enige wat erop zit.’ – bn De Stem

‘Ook de verhalenbundel Blinde wilg, slapende vrouw zal ongetwijfeld nieuwe fans opleveren. En terecht, want in deze bundel, die verhalen omvat geschreven tussen 1983 en 2005 die nog niet eerder in het Nederlands vertaald waren, komen alle aspecten van Murakami’s talent weer naar voren. [...] Waar de meeste schrijvers in een bundel wel een of meer wat zwakkere teksten opnemen, bewijst Murakami in deze bundel zijn meesterschap in elk van de verhalen. In al hun verscheidenheid is elk er van een pareltje. [...] Maar eigenlijk doet elke recensie tekort aan de veelheid van deze sprankelende verhalen. Gewoon zelf lezen is het enige wat erop zit.’ – Noordhollands Dagblad